Bez dydaktycznego zadęcia

Dzisiejszej surowej, męskiej wypowiedzi nie ośmielę się komentować, ani  tym
bardziej zdradzać tożsamości  jej autora.  :-)  Zapraszam do lektury.

Gdy zapytano mnie o książkę "Ja" Tadeusza Niwińskiego,

w pierwszym odruchu zamierzałem ją odszukać i przewertować ponownie.

Jednak forma pytania o "wpływ książki na moje życie"

skłoniła mnie do sięgnięcia raczej do wspomnień niż do biblioteczki.

Owszem pamiętam tę pozycję i cenię wysoko rzetelny warsztat autora.

Tadeusz Niwiński dowodzi bez pudła, że o trudnych bądź co bądź,

sprawach można napisać prostym rzeczowym językiem. Godny podziwu jest z

jednej strony profesjonalizm, a z drugiej brak dydaktycznego zadęcia z

jakim autor traktuje temat. Pamiętam, że czytając tę książkę miałem

wrażenie, że jest ona napisana żeby czytelnika naprawdę czegoś

nauczyć. Wyróżnia ją to spośród sporej ilości poradników, które

sprawiają na mnie wrażenie, że napisane zostały bardziej dla

zmanipulowania czytelnika niż jego kształcenia.

Wracając jednak do zadanego wprost pytania: cóż lektura tej książki z

pewnością na mnie wpłynęła, owszem. Wiem że zapanowała wszechobecna

moda na referencje, mam jednak nadzieję, że nie będę proszony o

wyrażanie opinii na temat wszystkich przeczytanych książek. obejrzanych

filmów i inscenizacji.  Z góry odmawiam również pisemnego wypowiadania

się na temat jakości tankowanej benzyny i kupowanego pieczywa.

Krzysztof

 

Z listów od czytelników ...

W 2011r. książka   „JA” Tadeusza Niwińskiego została wydana w formie e-booka i audiobooka. Oszacowano, że w tej formie sprzedała się dotychczas w ponad 50 tysiącach egzemplarzy. Począwszy od pierwszego wydania w 1993r.  papierowe wydanie książki miało kilkanaście wznowień.  Wielu czytelników zainspirowanych jej treścią do zmieniania swego życia na lepsze dzieliło się swoimi odczuciami, olśnieniami i planami na przyszłość z autorem, pisząc do  niego listy.

Jednak Tadeusz Niwiński nie byłby sobą, gdyby nie ukierunkował wypowiedzi swych czytelników wg ścisłego, a wiele mówiącego planu: każdy czytelnik wraz z egzemplarzem książki otrzymywał prośbę, aby po jej przeczytaniu dopisał swoje zakończenie do każdego z trzech rozpoczętych zdań zaproponowanych przez autora. Poniżej przedstawiamy zakończenia zdań nadesłane przez ośmioro różnych czytelników. Zostały one wyciągnięte losowo spośród listów jakie dotarły do Tadeusza Niwińskiego. Zakończenia oznaczone tym samym numerem (np. 1) oznaczają wypowiedź tej samej osoby.

Pożyczona, nigdy nie wraca ...

Tadeusz Niwiński jako motto do 5-go rozdziału JA -  książki o rozwoju osobistym – użył cytatu z napisanej przez Nathaniela Brandena pozycji „The Psychology of High Self-Esteem” („Psychologia wysokiego poczucia własnej wartości”). Rozdział 5 zatytułowany jest „Zasady działania”, a wspomniane motto brzmi:

„Każdy umie cierpieć – to ludziom przychodzi najłatwiej. Najtrudniejszą i najambitniejszą rzeczą w życiu jest osiągnąć szczęście.”

Poniżej przedstawiam Wam tekst napisany przez Jolę I., której – jak wynika z jej wypowiedzi – chyba udało się to szczęście osiągnąć.  Być może po trosze dzięki książce JA.

Książka zatytułowana. JA - ok.18 lat temu - dosłownie rzuciła mi się w oczy.  Szukałam książki, drogowskazu  do  lepszego, radośniejszego życia. Na zielonym tle wielkie JA. Wówczas moje własne Ja było dużo mniejsze. Pomimo, iż niemal od razu zaczęłam wdrażać w życie zawarte w książce wskazówki, to potrzebowałam kilku miesięcy aby odważyć się i skorzystać z zaproszenia do Klubu Ludzi Sukcesu w Łodzi.

I wtedy okazało się, że... to trening czyni mistrza!

Zatem trenowałam zgodnie z książką codziennie.

Zmieniłam swoje postępowanie, co zmieniło relacje w moim otoczeniu.  Ma to do dzisiaj wpływ na moją pracę i  pasję z jaką znajduję radość ze świadomego życia.