Od autora: „w jednej ławce” z Sienkiewiczem i Prusem

Dziś trener rozwoju osobistego, Tadeusz Niwiński opowiada, o swoich doświadczeniach związanych z napisania książki JA i co w związku z tym sprawiło mu największą satysfakcję.

Serdecznie polecam!

Z okazji jubileuszu też chcę odpowiedzieć na pytanie co mi dała książka "JA". Oczywiście to pytanie wymaga od autora innej odpowiedzi niż od czytelników, bo raczej nie chodzi o opisanie korzyści z przeczytania, ale o korzyści z napisania tej książki.

Od kiedy pamiętam, zawsze chciałem napisać książkę. Mój ojciec napisał i jakoś automatycznie wydawało się, że ja też powinienem to zrobić.

Kiedyś, jak dorosnę. Ale z pisaniem książki jest niestety tak, że trzeba wiedzieć o czym ona będzie i dlaczego jest potrzebna. A ja nie miałem zielonego pojęcia o czym chcę pisać.

Dopiero, kiedy od 1990 roku zacząłem przyjeżdżać do Polski z silnym pragnieniem uczenia praw sukcesu, koncepcja książki stała się bardziej realna. Na pewno miałem wiele naiwności w sobie myśląc, że uczenie ludzi jak osiągać sukces to proste zadanie, ale moje intencje były czyste: ta wiedza powinna być przekazywana już małym dzieciom, a wiedziałem, że nie jest. Poznanie zasad mądrego życia i ich zastosowanie wiele zmieniło w moim życiu.

Grajmy muzykę swego życia

Dziś 22-letnia studentka Uniwersytetu Łódzkiego, Sylwia Renosik, opowie nam, co spowodowało, że sięgnęła  po książkę JA Tadeusza Niwińskiego  oraz jakie wnioski wyciągnęła dla siebie po jej lekturze.   Zainwestowała w swój rozwój osobisty biorąc udział  w warsztatach Kursu Liderów 2013 w Łodzi  oraz w poniedziałkowych spotkaniach Klubu Ludzi Sukcesu Akademii Mądrego Życia. 

Może idąc za jej przykładem, również zechcecie coś zrobić dla siebie – zacząć grać muzykę swojego życia.

A oto wypowiedź Sylwii:

Dlaczego?
Któregoś dnia pomyślałam: coś jest nie tak. Niby żyję, oddycham, chodzę na studia, spotykam się ze znajomymi, śmieje się, ale czy to jestem prawdziwa JA? Czy ja to czuję? Czy czerpię z tego prawdziwą radość? Odpowiedź była prosta, dlatego zaczęłam poszukiwania. Początek był niewinny. Krótka informacja w Internecie, wypełniona deklaracja uczestnictwa, potwierdzony udział w warsztatach i JUŻ. Nawet nie zdawałam sobie sprawy jak dwudniowe warsztaty mogą uświadomić mi jak żyłam? Co chcę zmienić? Jak chcę żyć?  Kiedy usłyszałam nazwisko autora systemu TETA, pomyślałam, chcę go sprawdzić. Sięgając zarówno do książki jak i wykorzystując wiedzę nabyta na warsztatach wiem: Ja jestem odpowiedzialna za swoje życie, ode mnie zależy jak nim pokieruję, jeśli nauczę się żyć w zgodzie z samą sobą będzie mi łatwiej funkcjonować z innymi osobami, nasze działania są odzwierciedleniem naszych słów oraz myśli, bardzo istotne jest wyznaczanie sobie celów (małych i dużych), marzenia i ich realizacja.
Moją uwagę zwróciły 3 opisy, które opisuje trener rozwoju osobistego  P. Tadeusz Niwiński  w książce JA:

Rozwój osobisty: Jak książka „JA” wpłynęła na moje życie?

Po kursie „Drogi do sukcesu” z 1992r.,  który  był impulsem do powstania książki  „JA”,  ktoś z uczestników kursu napisał, cytuję: „Odbycie kursu rodzi  wrażenie przebudzenia”.  I chyba w podobny sposób odebrała książkę „JA”  moja koleżanka, która  zetknęła się z nią dopiero w 2010r. O swoich wrażeniach opowiada sama w załączonym poniżej liście,  umieszczonym tu za jej zgodą.  Jak wynika z przytoczonego  tekstu, nieważne ile masz lat:  nigdy   nie jest za późno, aby zmienić swe życie na lepsze. A pomóc może w tej przemianie wdrożenie w życie zasad opisanych w książce  „JA”  Tadeusza Niwińskiego.

Zadbaj o swój rozwój osobisty. Może zachęci  Cię do tego list Barbary  Ś. z Łodzi.

To już dwadzieścia lat ...

Znacie? Znamy! No to poczytajcie … że sparafrazuję wypowiedź Pana Jowialskiego z komedii Aleksandra Fredry  i zastosuję ją do obecnej  od 20 lat na rynku księgarskim,  a napisanej przez  Tadeusza Niwińskiego,  książki „JA”.  O jej popularności może świadczyć choćby to, że w 2003r. znalazła się na złotej liście książek polecanych w ramach kampanii „Cała Polska czyta dzieciom” (wśród 10 pozycji dla dzieci w wieku 12-14 lat).  Chyba jednak o wiele większą rolę odegrała w życiu dorosłych Polaków…